سال 2020 چهلمین سالگرد روز جهانی جهانگردی

سال 2020 چهلمین سالگرد روز جهانی جهانگردی

پدیده گردشگری، در جهان امروز، از برجسته‌ترین و کارآمدترین کارکردهای اقتصادی است که دست‌آوردهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بسیاری را برای پیش‌گامان آن می‌تواند به ارمغان آورد، البته این بدان معنا نیست که گردشگری اثرات منفی‌ای ندارد. گردشگری به دلیل سرشت و جان‌مایه هم‌گرایی که دارد، یعنی نزدیک کردن نگرش‌ها، فرهنگ‌ها و جوامع و از این رو تداخلی که این سرشت با ملاحظات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی کشورها (رویکردی واگرا) دارد، در صورت سوء مدیریت و برنامه‌ریزی، می‌تواند آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی‌ای را به بار آورد و از سوی دیگر از دید محیط‌زیست، زیستگاه منطقه مقصد را دچار چالش و تغییرات منفی نماید.

یکی از بنیادی‌ترین کارکردهای مدیریت گردشگری، جلوگیری و یا کاهش آسیب‌هاست، و گاه تبدیل فرصت‌های آسیب، به فرصت‌های رشد و پایداری.

 مدیریت گردشگری، در قالب دولت، می‌تواند نقش ایفا کند که در این مقیاس و جایگاه، وظیفه و کارکرد آن بیشتر نقش قانون‌گذاری و تسهیل‌گری است، و به حمایت و پشتیبانی بخش خصوصی و توسعه زیرساخت‌های مورد نیاز صنعت گردشگری، می‌پردازد. مدیریت گردشگری، مدیریت سرمایه‌گذاری‌ها نیز هست، به طوری که در این حوزه به این می‌پردازد که، سرمایه‌گذاران را به کدام مناطق و مقاصد، و در چه زمینه‌ای جذب و حمایت نماید. در واقع مسیری را برای سرمایه‌گذاران روشن می‌نماید.

روز جهانی جهانگردی

روز جهانی جهانگردی 2020 ، نقش مهمی را که گردشگری در حفظ و ترویج فرهنگ و میراث در سراسر جهان وجود دارد، برجسته می کند.

UNWTO سال 2020 را سال گردشگری و توسعه روستایی نامگذاری کرده است. امسال فرصتی برای تبلیغ پتانسیل گردشگری برای ایجاد شغل و فرصت است. همچنین می تواند شامل پیشرفت و برجسته سازی نقش منحصر به فرد گردشگری در حفظ و ارتقا میراث طبیعی و فرهنگی و مهار مهاجرت شهری باشد.

روز جهانی جهانگردی، که هر ساله در 27 سپتامبر گرامی داشته می شود، روز بزرگداشت جهانی است که باعث آگاهی از ارزشهای اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی گردشگری و سهم این بخش در دستیابی به اهداف توسعه پایدار می شود.

 

 

سال 2020 چهلمین سالگرد، روز جهانی جهانگردی است.

جهانگردی و توسعه روستایی بیش از هر زمان دیگری به عنوان جهانگردی جهانی مطرح است.  این بخش با بیماری همه گیر COVID-19  روبرو است. گردشگری در مناطق روستایی فرصت های مهمی را برای بهبود فراهم می کند، حمایت از جوامع روستایی با تاثیرات اقتصادی و اجتماعی همه گیر بسیار مهم است.

شهرنشینی یک روند رایج در سراسر جهان است. تا سال 2050 ،68٪ از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می کنند، در حالی که 80٪ از کل افراد، در "فقر شدید" در جوامع روستایی زندگی می کنند ، نه در شهرها.

 

در سطح جهانی، بیشتر از 1.8 میلیارد جوان در جهان در مناطق روستایی کشورهای کم درآمد و متوسط زندگی می کنند. افراد در روستاها تمایل دارند که تحصیلات بهتری را داشته باشند و این قطعا باعث تخلیه سرمایه انسانی می شود. جوانان در جوامع روستایی سه برابر بیشتر از بزرگسالان بیکار هستند، بدون کار، جوانان مجبور به مهاجرت به شهرها می شوند، چه در کشورهای خودشان و چه در آن سوی مرزها. مهاجرت جوانان به شهرها اغلب به طور غیرقابل جبرانی به جوامع روستایی آسیب می زند. همان طور که شهرها و روستاها از بین می روند، آداب و رسوم و میراث محلی نیز از بین می رود.

 

گردشگری، توسعه روستایی و COVID_ 19  : در مواجهه با یک چالش بی سابقه

جوامع در مناطق روستایی، به طور کلی، برای مقابله با تأثیر مستقیم و غیرمستقیم بحران COVID-19، آمادگی کمتری دارند. این به دلیل عوامل مختلفی از جمله سن، سطح درآمد پایین تر، کمبود نسبی تنوع اقتصادی، شکاف دیجیتالی و فاصله از مراکز بهداشتی است.

 

 

جهانگردی برای بسیاری از جوامع روستایی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه ، یک حلقه نجات است.

براساس سناریوهای UNWTO در مورد تأثیر 19 - COVID ، ورود گردشگران بین المللی ممکن است در سال 2020 بین 60 تا 80 درصد کاهش یابد. این تاثیر زیادی بر معیشت و مشاغل خواهد داشت.

UNWTO پیش بینی می کند گردشگری داخلی قبل از جهانگردی بین المللی باز می گردد. این موارد کاملاً مدیریت شده می توانند از طریق محافظت از معیشت و تقویت اقتصاد محلی به سود جوامع روستایی باشند.

UNWTO برای کمک به دولت ها و بخش خصوصی در کاهش تأثیر 19 COVID- بر گردشگری و بهبود بخشیدن به این بخش، توصیه ها و دستورالعمل هایی را برای راه اندازی مجدد جهانگردی در دسترس قرار داده است. این برنامه عملیاتی برای آینده ای پایدار و مقاوم بر اهمیت گردشگری برای جوامع روستایی، به ویژه در زمینه بحران COVID-19  تأکید دارد.

 

گردشگری باعث توسعه روستایی می شود : فرصت ها و چالش ها

UNWTO متعهد است که، بخش گردشگری را به عنوان محرکی برای ورود اقتصادی و اجتماعی پایدار راهنمایی کند. جهانگردی هم در کوتاه مدت و همزمان با بهبودی از تأثیر 19 COVID- و هم در بلند مدت برای رشد پایدار و فراگیر، توانایی منحصر به فردی در حمایت از احیای مجدد جوامع روستایی دارد.

در بسیاری از مناطق، بازده اقتصادی از کشاورزی در حال کاهش است. در عین حال، شیوه های سنتی زندگی در معرض تهدید تغییرات اقلیمی قرار دارند.

تقاضای مسافران برای تجربه های جدید در اطراف طبیعت، فرهنگ و محصولات محلی و همچنین مشارکت در اجتماع، فرصت های بسیار خوبی را برای احیای مجدد اقتصادی فراهم می کند.

با این وجود ایجاد فرصت های جدید برای مشاغل و فعالیت های اقتصادی در مناطق روستایی به ارتباط مناسب، سرمایه گذاری، حمایت از ترویج و حفظ میراث طبیعی و فرهنگی، پرورش تحول دیجیتال، توسعه مهارت های مناسب و محصولات کافی و همچنین همکاری قوی نیاز دارد.

خلق ارزش از طریق گردشگری باید از منظر جامع نگرانه مورد توجه قرار گیرد که سایر بخشها و فعالیتها را شامل می شود.

سیاست ها و برنامه های ملی مانند "شهرهای جادویی"مکزیک نمونه خوبی از چگونگی بهره مندی جوامع روستایی از گردشگری است. ترویج گردشگری در مناطق روستایی افزایش می یابد و همچنین به کاهش فشار بر مکان های پر بازدید در شهرها کمک می کند.

 زیرساخت ها و آموزش- نقش بخش دولتی

بخش دولتی نقش مهمی در افزایش سهم گردشگری در توسعه روستایی دارد. در صورت عدم سرمایه گذاری بخش دولتی، جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی و حفظ جمعیت دشوار است. بخش دولتی در حصول اطمینان از فراهم بودن زیرساخت ها برای تأمین رفاه جوامع و داشتن گردشگران برای بازدید راحت از مناطق و محیط زیست نقش دارد .آموزش نیز مهم است. بدون سرمایه انسانی، توسعه روستایی غیر ممکن خواهد بود.

 فرصت های جدید فناوری و نوآوری

گردشگران انتظار دارند در مناطق روستایی به همان فناوری دسترسی داشته باشند كه در مناطق شهری از آن استفاده می كنند. این شامل دسترسی به اینترنت بی سیم قابل اعتماد و امکان پرداخت بدون پول است.

اطمینان از اینکه مناطق روستایی از همان فناوری مناطق شهری برخوردار هستند و عقب نمانند، برای بخشهای دولتی و خصوصی یک چالش است.

بحران19 COVID- تحول دیجیتال اقتصادها را تسریع کرده است.افزایش کار از راه دور، از جمله در مشاغل مرتبط با جهانگردی و همچنین آموزش از راه دور، می تواند به ایجاد فرصت های بیشتر برای جوامع روستایی در سراسر جهان کمک کند.

توسعه مهارت ها، دسترسی به منابع مالی، توسعه زیرساخت ها، تحول دیجیتال، تنوع اقتصادی، باید در دل برنامه های بهبود گردشگری در جوامع روستایی قرار گیرد، تا بتواند آنها را از طریق بحران عبور دهد و قوی تر ظاهر شود.    

 منبع:

https://www.unwto.org/world-tourism-day-2020