نقش خلاقیت و نوآوری در توسعه صنایع فرهنگي

نقش خلاقیت و نوآوری در توسعه صنایع فرهنگي

لوتانز (1992) ، خلاقیت را بوجود آوردن تلفیقی از اندیشه ها و رهیافتهای افراد در یک روش جدید می داند.

تلاش های خلاقیت وسیله ای برای نوآوری است. خلاقیت بیشتر یک فعالیت فکری و ذهنی است و نوآوری بیشتر جنبه عملی دارد و درحقیقت محصول نهایی عمل خلاقیت است .صنایع فرهنگى نتیجۀ عوامل محسوس و نامحسوس است که خلاقیت مردم از طریق آنها متجلى مى شود. این عوامل عبارت انداز: زبان، آداب و رسوم مذهبی، باورها، مکانها ویادمانهاى تاریخی، ادبیات،کارهاى هنری، آثار موجود در آرشیوها و مراکز اسناد وکتابخانه ها و نظایرآن،که درقالب صنایع فرهنگی می توان آنها را ارائه کرد. با توجه به اینکه صنایع فرهنگی مفهومی هویتی است، تشخص و هویت هر جامعه با آن صنایع ارتباط دارد و پیوند نسل ها را طی تاریخ به وسیلۀ صنایع و میراث فرهنگی می توان حفظ کرد .ایران از لحاظ فرهنگی و هنری از جمله کشورهای مطرح در جهان است. عناصر فرهنگ و هنر ایرانی چون موسیقی، صنایع دستی و تولیدات سینمایی، در حال حاضر مزیت نسبی ایران نسبت به سایر کشورها محسوب می شوند که قدرت حضور ایران در عرصه های جهانی را افزایش داده و فرصت رقابت خوبی را جهت مطرح شدن در محافل و مجامع فرهنگی بین المللی برای تولیدات فرهنگی و هنری ایرانی فراهم می کند .تولیدات فرهنگی، دانش، تمدن و خلاقیت های بشری را ذخیره، حفظ و منتقل می کنند. میراث ارزشمند بشری به واسطه رسانه های فرهنگی چون کتاب، مطبوعات و آثار هنری تقویت و در سطح وسیع گسترش می یابند.